A GIRL AT THE WINDOW

English study Notes
Unit 1 Chapter 1 Part 4
A GIRL AT THE WINDOW
เดเดจเดพเดฒเดฏเตเดเตเดเตฝ เดเดฐเต เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ
Naveen looked at the window and saw a girl.เดจเดตเตเตป เดเดจเดพเดฒเดฏเตเดเตเดเดฒเตเดเตเดเต เดจเตเดเตเดเดฟเดฏเดชเตเดชเตเตพ เดเดฐเต เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟเดฏเต เดเดฃเตเดเต.”I have seen her somewhere”, he said.”เดเดพเตป เด เดตเดณเต เดเดตเดฟเดเตเดฏเต เดเดฃเตเดเดฟเดเตเดเตเดฃเตเดเต”. เด เดตเตป เดชเดฑเดเตเดเต. The girl was looking at them curiously.เด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เด เดตเดฐเต เดเดเดพเดเดเตเดทเดฏเตเดเต เดจเตเดเตเดเตเดเดฏเดพเดฏเดฟ Her messy hair was swinging in the wind.
She looked very tired.
เด เดตเดณเตเดเต เดชเดพเดฑเดฟเดชเตเดชเดฑเดจเตเดจ เดฎเตเดเดฟ เดเดพเดฑเตเดฑเดฟเตฝ เดเดณเดเตเดจเตเดจเตเดฃเตเดเดพเดฏเดฟเดฐเตเดจเตเดจเต.เด เดตเตพ เดตเดณเดฐเต เดเตเดทเตเดฃเดฟเดคเดฏเดพเดฏเดฟ เดเดพเดฃเดชเตเดชเตเดเตเดเต.
Sasha went to the window. She offered an Unniyappam to the girl.
เดธเดพเดท เดเดจเดฒเดฟเดจเดฐเดฟเดเดฟเดฒเตเดเตเดเต เดเตเดจเตเดจเต. เด เดตเตพ เดเดฐเต เดเดฃเตเดฃเดฟเดฏเดชเตเดชเด เด เดเตเดเตเดเดฟเดฏเตเดเต เดจเตเดฐเต เดจเตเดเตเดเดฟ.
But the girl ran away without taking it. เดชเดเตเดทเต เด เดตเตพ เด เดคเต เดตเดพเดเตเดเดฟเดเตเดเดพเดคเต เดเดเดฟเดชเตเดชเตเดฏเดฟ.Sasha’s eyes followed the girl.
เดธเดพเดทเดฏเตเดเต เดเดฃเตเดฃเตเดเตพ เด เดตเดณเต เดชเดฟเดจเตเดคเตเดเตผเดจเตเดจเต.But the girl disappeared behind the bushes.เดชเดเตเดทเต เด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เดเตเดฑเตเดฑเดฟเดเตเดเตเดเดฟ เดเตพเดเตเดเต เดชเดฟเดฑเดเดฟเตฝ เดฎเดฑเดเตเดเต.
“Where does she live?” Sasha asked Naveen, who was enjoying a big bite of unniyappam.”เด เดตเตพ เดเดตเดฟเดเตเดฏเดพเดฃเต เดคเดพเดฎเดธเดฟเดเตเดเต เดจเตเดจเดคเต?” เดเดฃเตเดฃเดฟเดฏเดชเตเดชเดคเตเดคเดฟเตปเตเดฑเต เดเดฐเต เดตเดฒเดฟเดฏ เดเดทเดฃเด เดเดธเตเดตเดฆเดฟเดเตเดเตเดเตเดฃเตเดเดฟเดฐเตเดจเตเดจ เดจเดตเตเดจเตเดเต เดธเดพเดท เดเตเดฆเดฟเดเตเดเต.”I don’t know,” he said. “เดเดจเดฟเดเตเดเดฑเดฟเดฏเดฟเดฒเตเดฒ.” เด เดตเตป เดชเดฑเดเตเดเต. “Poor girl! Her clothes are torn.” Sasha said.
“เดชเดพเดตเด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เด เดตเดณเตเดเต เดตเดธเตเดคเตเดฐเดเตเดเดณเตเดฒเตเดฒเดพเด เดเดฟเดฑเดฟเดฏเดฟเดฐเดฟเดเตเดเตเดจเตเดจเต.” เดธเดพเดท เดชเดฑเดเตเดเต.
Why didn’t the girl accept the unniyappam?
เดเดจเตเดคเตเดเตเดฃเตเดเดพเดฃเต เด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เดเดฃเตเดฃเดฟเดฏเดชเตเดชเด เดธเตเดตเตเดเดฐเดฟเดเตเดเดพเดคเดฟเดฐเตเดจเตเดจเดคเต? The girl did not accept unniyappam.
THE GIRL COMES AGAIN เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เดตเตเดฃเตเดเตเด เดตเดฐเตเดจเตเดจเต
The best of friends Can change a frown Into a smile When you feel down.
เดเดฑเตเดฑเดตเตเด เดจเดฒเตเดฒ เดเตเดเตเดเตเดเดพเตผเดเตเดเต, เดจเดฟเดเตเดเตพ เดตเดฟเดทเดฎเดฟเดเตเดเดฟเดฐเดฟเดเตเดเตเดฎเตเดชเตเตพ, เดจเดฟเดเตเดเดณเตเดเต เดตเดฟเดคเตเดฎเตเดชเดฒเดฟเดจเต เดชเตเดเตเดเดฟเดฐเดฟเดฏเดพเดเตเดเดฟ เดฎเดพเดฑเตเดฑเดพเตป เดเดดเดฟเดฏเตเด.
Ms. Anupama, their teacher, was singing a song in the class.
เดถเตเดฐเตเดฎเดคเดฟ เด เดจเตเดชเดฎ, เด เดตเดฐเตเดเต เด เดงเตเดฏเดพเดชเดฟเด, เดเตเดฒเดพเดธเดฟเตฝ เดเดฐเต เดชเดพเดเตเดเตเดชเดพเดเตเดเดฏเดพเดฏเดฟเดฐเตเดจเตเดจเต.
Suddenly Sasha saw the girl again at the door.
เดชเตเดเตเดเตเดจเตเดจเต เดธเดพเดท เด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟเดฏเต เดตเตเดฃเตเดเตเด เดตเดพเดคเดฟเตฝเดเตเดเตฝ เดเดฃเตเดเต
“Poor girl… I think she wants to come in,” Sasha murmured.
“เดชเดพเดตเด เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ… เด เดตเตพเดเตเดเต เด เดเดคเตเดคเตเดเตเดเต เดตเดฐเดพเตป เดเดเตเดฐเดนเดฎเตเดฃเตเดเตเดจเตเดจเต เดคเตเดจเตเดจเตเดจเตเดจเต.’
เดธเดพเดท เดธเตเดตเดฐเด เดคเดพเดดเตเดคเตเดคเดฟ เดชเดฑเดเตเดเต. “Listen,” said the teacher. Hearing the teacher’s voice,
the girl ran away. “เดถเตเดฐเดฆเตเดงเดฟเดเตเดเต.” เดเตเดเตเดเตผ เดชเดฑเดเตเดเต.
เดเตเดเตเดเดฑเดฟเดจเตเดฑเต เดถเดฌเตเดฆเด เดเตเดเตเดเต เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เดเดเดฟเดชเตเดชเตเดฏเดฟ.
Why did the girl come again?
เดเดจเตเดคเดฟเดจเดพเดฃเต เดชเตเตบเดเตเดเตเดเดฟ เดตเดฟเดฃเตเดเตเด เดตเดจเตเดจเดคเต?
The girl came again to listen to the class.
A LULLABYย เดเดฐเต เดคเดพเดฐเดพเดเตเดเต
After school, Sasha and Naveen were walking home. On the way, they heard someone singing a song.
เดธเตโเดเตเตพ เดเดดเดฟเดเตเดเต เดธเดพเดทเดฏเตเด เดจเดตเตเดจเตเด เดตเตเดเตเดเดฟเดฒเตเดเตเดเต เดจเดเดเตเดเตเดเดฏเดพเดฏเดฟเดฐเตเดจเตเดจเต. เดตเดดเดฟเดฏเดฟเตฝ เดตเดเตเดเต เดเดฐเต เดเดฐเต เดชเดพเดเตเดเตเดชเดพเดเตเดจเตเดจเดคเต เดเตเดเตเดเต.
The best of friends Will understand
Your little trials And lend a hand.
เดเดฑเตเดฑเดตเตเด เด เดเตเดคเตเดค เดเตเดเตเดเตเดเดพเตผเดเตเดเต,เดจเดฟเดเตเดเดณเตเดเต เดเตเดฑเดฟเดฏ เดชเตเดฐเดฏเดพเดธเดเตเดเตพ เดชเตเดฒเตเด เดฎเดจเดธเตเดธเดฟ เดฒเดพเดเตเดเดพเดจเตเด เดจเดฟเดเตเดเดณเต เดธเดนเดพเดฏเดฟเดเตเดเดพเดจเตเด เดเดดเดฟเดฏเตเด
“Naveen, do you hear the song?”Sasha asked.”เดจเดตเตเตป, เดจเต เด เดชเดพเดเตเดเต เดเตเดเตเดเต?” เดธเดพเดท เดเตเดฆเดฟเดเตเดเต.”That’s the song our teacher taught ustoday!” Naveen replied.”เด เดคเต เดเดจเตเดจเต เดเดฟเดเตเดเตผ เดจเดฎเตเดฎเดณเต เดชเด เดฟเดชเตเดชเดฟเดเตเด เดชเดพเดเตเดเดพเดฃเต!” เดจเดตเตเตป เดชเดฑเดเตเดเต.”But who’s singing?” “เดชเดเตเดทเต เดเดฐเดพเดฃเต เดชเดพเดเตเดจเตเดจเดคเต?””Come, let’s find out.” “เดตเดฐเต, เดจเดฎเตเดเตเดเต เดเดฃเตเดเตเดชเดฟเดเดฟเดเตเดเดพเด”Who do you think was singing?เดเดฐเดพเดฃเต เดชเดพเดเตเดจเตเดจเดคเต เดเดจเตเดจเดพเดฃเต เดจเดฟเดเตเดเตพ เดตเดฟเดเดพเดฐเดฟเดเตเดเตเดจเตเดจเดคเต?I think, it is the girl who was singing.
(continue…)
